Έχεις αναρωτηθεί ποτέ από πού ξεκίνησε το παραμύθι;
Ποιος ήταν εκείνος ο πρώτος άνθρωπος που ένιωσε την ανάγκη να πει μια ιστορία; Και τι ήταν αυτό που τον έκανε να ξεκινήσει;
Αν το πάρεις από την αρχή, θα δεις πως το παραμύθι δεν έχει έναν δημιουργό. Δεν υπάρχει ένα όνομα που να μπορείς να πεις “από εδώ ξεκίνησαν όλα”. Γιατί το παραμύθι γεννήθηκε μαζί με τον άνθρωπο.
Φαντάσου μια πολύ παλιά εποχή.
Χωρίς βιβλία, χωρίς οθόνες, χωρίς τίποτα από όσα θεωρούμε σήμερα δεδομένα. Μόνο άνθρωποι γύρω από μια φωτιά. Και κάπου εκεί, κάποιος αρχίζει να μιλά. Ίσως περιγράφει κάτι που έζησε, ίσως κάτι που φοβήθηκε, ίσως κάτι που ονειρεύτηκε. Και κάπως έτσι… γεννιέται η πρώτη ιστορία.
Στην αρχή, αυτές οι ιστορίες δεν είχαν σκοπό να διασκεδάσουν τα παιδιά. Ήταν τρόπος επιβίωσης. Μέσα από αυτές, οι άνθρωποι μοιράζονταν εμπειρίες, προειδοποιούσαν για κινδύνους, εξηγούσαν τον κόσμο γύρω τους. Ήταν ένας τρόπος να δώσουν νόημα σε όσα δεν μπορούσαν να καταλάβουν.
Και σιγά σιγά, οι ιστορίες άρχισαν να ταξιδεύουν.
Από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά. Οι ιστορίες δε γράφονταν, δεν αποθηκεύονταν, δεν είχαν μία σταθερή μορφή. Κάθε άνθρωπος που τις αφηγούνταν έβαζε κάτι δικό του. Μια λεπτομέρεια άλλαζε, ένας ήρωας μεταμορφωνόταν, ένα τέλος γινόταν διαφορετικό. Κι έτσι, το ίδιο παραμύθι μπορούσε να υπάρχει σε πολλές εκδοχές. Και αυτό είναι που το κάνει τόσο ζωντανό ακόμη και σήμερα.
Κάπου στην πορεία, οι άνθρωποι ένιωσαν την ανάγκη να κρατήσουν αυτές τις ιστορίες. Να μην χαθούν. Να τις “δέσουν” σε κάτι πιο σταθερό. Έτσι άρχισαν να γράφονται, να καταγράφονται, να διαδίδονται πιο οργανωμένα.
Και τότε, το παραμύθι άρχισε να παίρνει μια μορφή πιο κοντινή σε αυτή που γνωρίζουμε σήμερα.
Με τα χρόνια, άλλαξε και ο τρόπος που το βλέπουμε. Από ιστορίες για όλους, έγινε κάτι που συνδέθηκε περισσότερο με τα παιδιά. Οι αφηγήσεις έγιναν πιο “μαλακές”, πιο φωτεινές, πιο προσαρμοσμένες σε έναν παιδικό κόσμο. Όμως, αν κοιτάξεις λίγο πιο βαθιά, θα δεις ότι μέσα τους παραμένουν κομμάτια της ανθρώπινης εμπειρίας όπως ήταν από την αρχή.
Και φτάνουμε στο σήμερα. Σε έναν κόσμο γεμάτο εικόνες, ήχους, ταχύτητα.
Κι όμως, το παραμύθι δεν χάθηκε. Απλώς άλλαξε μορφές. Μπορεί να το βρεις σε ένα βιβλίο, σε μια ταινία, σε μια αφήγηση πριν τον ύπνο. Αλλά η ουσία του είναι ίδια. Είναι η ανάγκη να μοιραστούμε. Να νιώσουμε. Να καταλάβουμε.
Και ίσως το πιο όμορφο είναι αυτό:
Κάθε φορά που λες ένα παραμύθι στο παιδί σου, συνεχίζεις αυτή την αλυσίδα. Γίνεσαι κι εσύ ένας μικρός παραμυθάς. Δίνεις ζωή σε κάτι που υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Και αυτό… είναι από μόνο του ένα μικρό θαύμα.
Αν θέλεις να γίνεις κι εσύ μέρος αυτής της μαγικής παράδοσης, ξεκίνα σήμερα με μια ιστορία.
Διάλεξε ένα παραμύθι που εκφράζει το παιδί σου και εσένα και κάντε αυτή τη στιγμή δική σας.
Αν πάλι δεν έχεις τον χρόνο για να ψάξεις, ρίξε μια ματιά στην ιστορία της φρουτοπαρέας μου που είναι βραβευμένη. Το βασικό μήνυμα που πρεσβεύει είναι η αξία της διαφορετικότητας και το πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουμε όσα νιώθουμε. Το παιδί σου ίσως και να ταυτιστεί με κάποιο φρουτοήρωα, μιας κι είναι πολλοί με ιδιαίτερους και ξεχωριστούς χαρακτήρες.
