Συχνές Ερωτήσεις

Οι ερωτήσεις σου απαντούνται!

Ποια είναι τα βιβλία που έχεις εκδώσει;

Ευαισθησίες ψυχής – Ποιητική συλλογή – Ιδιοέκδοση 2001

Το 2001 γεννήθηκε το πρώτο μου πνευματικό παιδί, η ποιητική μου συλλογή “Ευαισθησίες Ψυχής” την όποια προώθησα η ίδια σε Ελλάδα και υπόλοιπη Ευρώπη. Ποιήματα αυτής μελοποιήθηκαν από τον αείμνηστο μουσουργό – μουσικολόγο Ιωσήφ Μπενάκη.

Μια φρουτιέρα ζαβολιές – Παραμύθι – Αυτοέκδοση 2022 σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Φυλάτος

Τον Οκτώβριο του 2022, γεννήθηκε και το δεύτερο πνευματικό μου παιδί. Το βιβλίο πήρε σάρκα και οστά μετά απ’ τη βράβευση του κειμένου του, στον 1ο Παν. Διαγωνισμό ‘20-’21 των εκδόσεων Ηλιαχτίδα (03/2021). Την εικονογράφηση επιμελήθηκε η ζωγράφος και φίλη Γεωργία Καψάλη.

Ποτ – Παραμύθι – Ιδιοέκδοση 2025

Τον Δεκέμβριο του 2025 γεννήθηκε το τρίτο πνευματικό μου παιδί. Την εικονογράφηση την επιμελήθηκα προσωπικά ενώ σύντομα θα κυκλοφορήσει και σε μορφή audiobook με αφήγηση δική μου.

Πού μπορώ να βρω ποιήματά σου;

Στην ποιητική μου συλλογή φυσικά που έχω όλα μου τα παλιά ποιήματα. Επιπλέον πολλά ανέκδοτα και βραβευμένα ποιήματά μου υπάρχουν σε διάφορες ανθολογίες και λογοτεχνικά περιοδικά. Ενδεικτικά :

Αλμανάκ 2005 Σύγχρονοι Έλληνες Δημιουργοί

Αθήνα 2005. Συλλογική Έκδοση Λόγου και Τέχνης από τον πολιτιστικό οργανισμό “Το Καφενείο των Ιδεών” και με την ευγενή συμπαράσταση του Δήμου Σαλαμίνας – Εκδόσεις Ίανθος.

Β’ Ανθολογία Ποίησης Ελλήνων Λογοτεχνών 2007

Κιάτο 2007. Συλλογική bioligual έκδοση (Ελληνικά και Αγγλικά) βραβευμένων ποιημάτων του λογοτεχνικού διαγωνισμού ποίησης εις μνήμη του ποιητή Παναγιώτη Καλαχάνη.

Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας “Από το Βυζάντιο μέχρι σήμερα”

15ος τόμος της 24-τομης εγκυκλοπαίδειας των Εκδόσεων Χάρη Πάτση, η οποία κοσμεί και βιβλιοθήκες Πανεπιστημίων της Ευρώπης.

Λογοτεχνικές Δημιουργίες Νεοελλήνων Λογοτεχνών

Αθήνα 2003. Συλλογική Ανθολογία της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών της οποίας υπήρξα μέλος. Επίσης σε πολλά τεύχη του μηνιαίου λογοτεχνικού περιοδικού της Ένωσης.

Ανθολογία Νεοελληνικής ποίησης από το 900 μ.Χ.

Αθήνα 2004 Πολιτιστική Συνεργασία. Β’ Τόμος: 20ος αιώνας.

Ποιητές του καιρού μας

Αθήνα 2001. Ετήσια έκδοση του λογοτεχνικού περιοδικού “Πνευματική Ζωή”.

Για την ποιητική συλλογή μάθε περισσότερα εδώ!

Πού μπορώ να βρω το παραμύθι “Μια φρουτιέρα ζαβολιές”;

Το παραμύθι κατοικοεδρεύει στο site των εκδόσεων Φυλάτος και σε μεγάλα βιβλιοπωλεία όπως ο Ιανός, και η Πρωτοπορία. Στα εκτυπώσιμα διαδραστικά παιχνίδια με QR Code που συνοδεύουν το παραμύθι, και προς χάριν των παιδιών, συστήνομαι ως ΜαριΛού απ’ το όνομα και το επώνυμό μου. Επιπλέον εκτός απ’ την έντυπη μορφή του, το βιβλίο κυκλοφορεί σε ebook για τους ψηφιακούς μικρούς αναγνώστες και σε audiobook με όμορφη μουσική κι αφήγηση από εμένα την ίδια. Τα ψηφιακά αυτά προιόντα μπορούν να σου τα παρέχουν οι εκδόσεις Φυλάτος εδώ! Την ηχοληψία του audio ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Περτέσης ηχολήπτης και παιδικός μου φίλος.

Για το ”Μια φρουτιέρα ζαβολιές” μάθε περισσότερα εδώ.

Πού μπορώ να βρω το παραμύθι “Ποτ”;

Το παραμύθι φιλοξενείται στο site των εκδόσεων Bookstars στην Κηφισιά και μπορείς να το αποκτήσεις είτε διαδικτυακά είτε με τηλεφωνική παραγγελία στο τηλέφωνο 210 8072643. Επίσης στο site metabook Εναλλακτικά μπορείς να το προμηθευτείς από 400 και βιβλιοπωλεία της Ελλάδας κατόπιν παραγγελίας. Ενδεικτικά στα Πρωτοπορία , Λεμόνι και Λύση. Επιπλέον εκτός από την έντυπη μορφή του, το βιβλίο θα κυκλοφορήσει και σε audiobook για τους ψηφιακούς μικρούς αναγνώστες με προσωπική μου αφήγηση.

Για τον ”Ποτ” μάθε περισσότερα εδώ!

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να καταλάβεις την αγάπη σου για τη συγγραφή;

Η συμμετοχή μου ως σύνεδρος στο Πανελλήνιο Συνέδριο Λογοτεχνίας “Ολυμπιάδα Γραμμάτων” το 2004, με διεθνείς συμμετοχές και με διοργανωτές τα λογοτεχνικά περιοδικά “Νέα Αριάδνη” και “Κελαινώ”, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, άνοιξε τους ορίζοντές μου και “κλείδωσε” μια και καλή την αγάπη μου για τη συγγραφή! Χαίρομαι πραγματικά που συμμετείχα σ’ εκείνο το συνέδριο!

Είσαι κάπου μέλος σε οργανισμούς σχετικούς με τη συγγραφή και τον πολιτισμό;

Ήμουν μέλος της Ένωσης Ελλήνων λογοτεχνών για τρία και πλέον χρόνια και τακτικό μέλος του ομίλου UNESCO Πειραιώς και Νήσων για σχεδόν πέντε. Ωστόσο οι δραστηριότητές μου απ’ τη μία και το πλήθος των υποχρεώσεων από την άλλη, τόσο προς την Ένωση όσο και προς την UNESCO, καθώς πολλές φορές χρειαζόταν η δια ζώσης παρουσία μου σε συναντήσεις, εκλογές, δρώμενα, παρουσιάσεις κλπ, δεν μου επέτρεψε να συνεχίσω ως μέλος. Αργότερα ποιος ξέρει; Μπορεί να το ξανασκεφτώ.

Με ποια άλλα είδη συγγραφής έχεις καταπιαστεί;

Με τη συγγραφή θεατρικών έργων. Τον Νοέμβριο του 2021 το πρωτόλειο μονόπρακτο θεατρικό δράμα μου, με τίτλο “Το Θεάρεστο Όχι” απέσπασε το Β’ βραβείο στην κατηγορία του στον Ζ’ Λογοτεχνικό Διαγωνισμό από το Πετρίδειο Ίδρυμα και τις Εκδόσεις «Ζωή και Τέχνη» στην Πάφο της Κύπρου. Επιπλέον το 2022 ολοκλήρωσα τη συγγραφή μιας Μαύρης Κωμωδίας με τίτλο “Ταξίδια”ενώ τον Απρίλιο του 2024 έγραψα το 3ο σε σειρά θεατρικό μου με τίτλο ”Cut” – υποψήφιο για κρατικά βραβεία του ίδιου έτους. Ακόμη μετά από ένα γενναίο σεμινάριο, αποφάσισα να ασχοληθώ και με τη συγγραφή βιβλίων Non Fiction δηλαδή βιβλίων με συμβουλευτικό χαρακτήρα.

Τι ήταν αυτό που σε ώθησε να ξεκινήσεις να γράφεις και πώς εξελίχθηκε η σχέση σου με τη γραφή;

Η εσωτερική ανάγκη μου για έκφραση ήταν αυτή που με ώθησε να γράφω. Και εξακολουθώ να το κάνω! Το πρώτο συγγραφικό μου ραντεβού μου με τον λόγο ήταν μέσα απ’ το ημερολόγιό μου. Μου ‘δινε την ευκαιρία να εκφράζω τους προβληματισμούς, τις σκέψεις μου. Να γράφω ό,τι με θλίβει, ό,τι με θυμώνει, ό,τι με κάνει να χαμογελώ. Να γράφω τα όνειρά μου! Δίχως όρια! Ως και κωδικοποιημένη αλφάβητο είχα επινοήσει θυμάμαι, για να μη μπορεί να διαβάζει κανείς τι γράφω! Με ευχαριστούσε να εκφράζομαι μέσα απ’ τη συγγραφή.

Αργότερα στο σχολείο με κέρδισε η έκθεση. Μ΄ άρεσε πολύ η υπεραναλυτική δομή της. Παθιαζόμουν με την ιδέα πώς μόνο απ’ έναν τίτλο είχα την ευκαιρία να αναπτύξω ένα θέμα και να το κάνω δικό μου! Έπειτα όλη αυτή η ανάγκη μετατέθηκε στα ερεθίσματα, στις εικόνες και τα συναισθήματα της καθημερινότητάς μου που έβλεπα και αισθανόμουν γύρω μου, όταν βγήκα στη βιοπάλη. Αυτή η ανάγκη είναι ανεξάντλητη ακόμα, για αυτό και τολμώ διάφορα είδη συγγραφής.

Πώς εμπνεύστηκες τα θεατρικά σου;

“Το Θεάρεστο Όχι”Μονόπρακτο Θεατρικό Δράμα

Πολλά χρόνια πριν είχα έναν κρυφό θαυμαστή. Θυμάμαι κάθε μέρα μετά τη δουλειά άφηνε στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου ένα λουλούδι κι ένα σημείωμα με τις πιο αγνές προθέσεις. Θα μπορούσε να ήταν και ο πρίγκιπας του παραμυθιού, με τα τόσα ωραία λόγια του, μα ήταν ανορθόγραφος κι αυτό ως άνθρωπο του λόγου με “χαλούσε”. Πετριά είν αυτή! Τι να κάνουμε! Ώσπου μια μέρα τα πράγματα άλλαξαν καθώς προκείμενου το σημείωμα να μην είναι ορατό στον καθένα, το στρίμωχνε βίαια στην πόρτα του αυτοκινήτου μου με κάτι αιχμηρό. Το γεγονός αυτό απ’ τη μια με τρόμαζε και απ’ την άλλη με θύμωνε πολύ γιατί είχε καταφέρει να καταστρέψει την πόρτα του αυτοκινήτου μου. Σύντομα ανακάλυψα ποιος ήταν. Ήταν εργάτης στην εταιρεία που δούλευα. Και εδώ τελειώνει η δική μου αληθινή ιστορία.

Χρόνια αργότερα όμως αυτός ο κρυφός θαυμαστής που ευγενικά απέφυγα τότε, έγινε η έμπνευσή μου. Ήρθε στη σκέψη μου και ως δια μαγείας, στάθηκε η αφορμή να δημιουργήσω απ’ το απόλυτο μηδέν μια ιστορία καθαρού μύθου, ένα μονόπρακτο θεατρικό δράμα με τρεις πρωταγωνιστές. Τη Σουζάνα, την Αννέτα, τον πατριό χωρίς όνομα. Οι διάλογοι έντονοι, γεμάτοι συναισθήματα σε κρατούν σε εγρήγορση ενώ παράλληλα αναρωτιέσαι ως πού μπορεί να φτάσει το άρρωστο μυαλό της πρωταγωνίστριας Σουζάνας που υποφέρει από βαριά ψυχική ασθένεια.

Για να δημιουργηθεί αυτό το έργο χρειάστηκαν μέρες έρευνας καθώς έπρεπε να καταλάβω πώς λειτουργούν οι διαταραγμενοι ψυχικά άνθρωποι, τι συμπτώματα μπορούν να προκληθούν αν δεν πάρουν τα φάρμακά τους, τι συμπεριφορές αναπτύσσουν κι αν είναι βίαιες. “Το Θεάρεστο Όχι” χρειάστηκε ένα μήνα για να ολοκληρωθεί και παραμένει ως σήμερα ανέκδοτο με σκοπό ζωής ν’ ανέβει στη σκηνή όπως του αξίζει.

Υπόθεση Μονόπρακτου

«Στην Ελλάδα τέλη δεκαετίας του ‘90, δύο φίλες, συναντιούνται μετά απ’ ένα χρόνο. Από μια κρίση πανικού που είχε απ’ τον θάνατο του πατριού της κι έπειτα, η Σουζάνα, αφού νοσηλεύτηκε σε κλινική για μια βδομάδα, ξεκινά να διηγείται στην Αννέτα μια περίεργη ιστορία φαντασίας που ‘χε επινοήσει, καθώς η μεγάλη ανασφάλειά της ότι θα μείνει μόνη στη ζωή, την κάνει να λαχτάρα για επιβεβαίωση και προσοχή. Η παιδική της ηλικία, βαθιά κι ανεπανόρθωτα πληγωμένη, της έχει ήδη κοστίσει την ψυχική της υγεία στο παρελθόν, καθώς χρειάστηκε, μετά από μια ανεπιτυχή απόπειρα αυτοκτονίας, να παραμείνει σε άσυλο με αποδεδειγμένη ιατρικά σχιζοφρένεια επί έξι συναπτά έτη. Την ώρα που ετοιμάζεται όμως να βάλει σε εφαρμογή ό,τι έχει σχεδιάσει, την προλαβαίνει και την προδίδει ο ίδιος της ο εαυτός.

Παράλληλα όσο κι αν συνδέει τις δύο φίλες μια βαθιά φιλία και τρέφουν αισθήματα αγάπης η μια για την άλλη, δεν είναι αρκετό για να αποτραπούν συγκρούσεις που απορρέουν απ’ τους διαφορετικούς χαρακτήρες τους. Η Αννέτα “βολεμένη” στο εξωτερικό, μ’ ένα συμβατικό γάμο, δυσφορεί, πλήττει και δεν το παραδέχεται, η Σουζάνα πασχίζει μάταια να αναρρώσει παλεύοντας με τα άδυτα της ψυχής της».

”Ταξίδια” Μαύρη Κωμωδία

Τα “Ταξίδια” είναι ένα έργο με συνολικά οκτώ χαρακτήρες. Άλλοι πρωταγωνιστικοί άλλοι δευτερεύοντες ρόλοι, όλοι όμως βγαλμένοι απ’ τη σύγχρονη και σκληρή πραγματικότητα του σήμερα. Το έργο διακωμωδεί με πικρό χιούμορ, κυνικότητα και σαρκασμό το γεγονός μιας απώλειας. Μέσα απ’ τη δράση των χαρακτήρων ο θεατής συνειδητοποιεί αλλά και αναρωτιέται: Πόσο εύκολη είναι η συμφιλίωση με τον θάνατο και η αποδοχή του μοιραίου; Ως πού μπορεί να φτάσει κάποιος; Πόσο ο περίγυρος μπορεί να καταλάβει τον πόνο και τα συναισθήματα που προκαλούνται απ’ ένα τόσο δυσάρεστο γεγονός; Μήπως δε θέλει να τον καταλάβει; Πώς τέτοιες συμπεριφορές, που υπάρχουν αδιαμφισβήτητα στην κοινωνία μας, μας ωθούν να υπερπηδήσουμε τους τύπους και να ξεγράψουμε την ευγένεια;

Ένα θεατρικό που φωτίζει το σκοτεινό σύγχρονο σήμερα και που έρχεται να μας θυμίσει πως δεν είναι όλα ροζ!  Κανείς δε χαρίζεται, κανείς δε στηρίζει, εκτός αν νιώθει να το κάνει, αν αγάπα κι αν ξέρει από συμπόνια! Η έμπνευση ήρθε ουρανοκατέβατη απ’ τον γλυκό μου τον μπαμπά, τον οποίο και χάσαμε σε τροχαίο το 2005. Αυτό το ασήκωτο βίωμά μου γέννησε το κείμενο αυτής της ιστορίας! Όλοι οι χαρακτήρες είναι καθαρή μυθοπλασία με γλαφυρά «διογκωμένες» συμπεριφορές, ώστε να τονιστεί η διαφορετικότητά μας ακόμα και  απέναντι στην ιδέα του θανάτου. Επίσης τονίζεται η «παράλογη κατά κοινή ομολογία» σύγχυση του μυαλού όταν κάποιος βιώνει τέτοιες καταστάσεις, που όμως στην πραγματικότητα είναι φυσιολογική, όσο διανύει το δύσκολο αυτό μονοπάτι.

Υπόθεση Μαύρης Κωμωδίας

«Τη δεκαετία του ’00 η Σοφία μια αντιδραστική δικηγόρος, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της, επίσης δικηγόρου, σε τροχαίο, καλείται να αναλάβει τα ηνία του γραφείου του και να κάνει χωριό με τους υπάλληλους του από θέση ισχύος.  Επιπλέον ψάχνει να τον δικαιώσει αναλαμβάνοντας η ίδια τη δίκη του, παράλληλα με το πένθος που βιώνει. Μια εμπειρία ύπνωσης που βιώνει από καθαρή τύχη όμως, τη φέρνει πιο κοντά στον συγχωρεμένο Κλεόβουλο και την αναστατώνει. Η ίδια η προσωποποίηση του ορθολογισμού ξαφνικά ταλαντεύεται μεταξύ ενός ορατού και αόρατου κόσμου δημιουργώντας στο μυαλό της ερωτηματικά. Καθώς της είναι δύσκολο λοιπόν να συμφιλιωθεί με την ιδέα του χαμού του, ο πόνος την ωθεί να επιδιώξει τρόπους αντίθετους των όσων πιστεύει προκειμένου να σταθεί στα πόδια της.

Η ανάγκη της να μοιραστεί το γεγονός ύπνωσης, τη ρίχνει σε δίλημμα, καθώς νιώθει πως η μόνη επιλογή της είναι η εκρηκτική και ξετσίπωτη μητέρα της Πελαγία Ανδριανού, χαϊδευτικά Πέλλα, με την οποία και δε διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις. Σύντομα και συνδυαστικά με το νέο της πιθανής αναβολής της δίκης, η κυριακάτικη προγραμματισμένη συνάντηση μαζί της, μετατρέπεται σε μια θορυβώδη παρωδία, όπου συνάδελφοι και φίλοι καταφθάνουν έχοντας όλοι κάτι να πουν γύρω από τα ταξίδια “κάθε είδους».

”Cut” – Κωμωδία

Το “Cut” (υποψήφιο για κρατικά βραβεία το 2024) είναι ένα έργο με μόλις δύο χαρακτήρες. Δυο γυναίκες σμιλευμένες με τέτοιο τρόπο ώστε να διαφαίνεται ολοκάθαρα στους θεατές η διαφορετικότητα της προσωπικότητάς τους. Γι’ αυτό και πρόκειται για μια κωμωδία για πολλά face-palms δεδομένου ότι η διαφορετικότητα αυτή φέρνει συνεχώς την πλήρη ασυνεννοησία. Και πού; Στο σκηνικό ενός πλατό.

Το θεατρικό αυτό γεννήθηκε με αφορμή μια παλιά βιογραφική ταινία που έτυχε να δω με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο Jonny Depp στον ρόλο ενός σκηνοθέτη του Ed Wood. Ένα υπαρκτό πρόσωπο, σκηνοθέτη των 1950s, δημιουργό ταινιών χαμηλού budget. Ο Wood ήταν διάσημος για το πόσο “κακές” ήταν οι ταινίες του!

Υπόθεση Κωμωδίας

Η 50χρονη Βολιώτισσα ανύπαντρη και μανιώδης καριερίστα Λέλα Φωκά, ηγείται μιας εβδομαδιαίας τηλεοπτικής εκπομπής σε γνωστό κανάλι με τίτλο «Εμπειρίες ζωής με τη Λέλα». Μια εκπομπή που παρουσιάζει και μοιράζεται με τη μορφή της τετ α τετ συνέντευξης, διάφορες εμπειρίες ανθρώπων της Ελλάδας, με το τηλεοπτικό κοινό. Καταπονημένη από την απαιτητική καθημερινότητά της, η Λέλα, πασχίζει να βρει ξεχωριστούς καλεσμένους καθώς πιστεύει πως η εκπομπή της έχει κάνει ΄΄κοιλιά΄΄. Όταν η ζωή τη φέρνει τυχαία μπροστά στη Ματίνα Ντουφεξή, μια 33χρονη χωριατοπούλα από το Μεσορρούγι Αχαΐας, ενθουσιάζεται καθώς θεωρεί πως με τη συγκεκριμένη καλεσμένη θα εκτοξεύσει τα νούμερα τηλεθέασης.

Η ιδιαίτερη εμπειρία της Ματίνας όμως που έχει να κάνει με τη φύση αλλά και τις πέντε αισθήσεις, βαδίζει για κάποιους στα όρια τόσο της αφέλειας όσο και του ψέματος, ιδιαίτερα στην αρχή, και στα μάτια της Λέλας και των τεχνικών του πλατό. Επιπλέον η ανάμεικτη διάλεκτός της, που προκύπτει από αυτή του χωριού, αλλά και λόγω της παντρειάς της με έναν μάγκα από τον Πειραιά, προκαλεί στη Λέλα ανάμεικτα συναισθήματα.

Η εκπομπή που δεν είναι live, κατά τη λήψη της, έχει πολλά CUT, αφού οι παρεξηγήσεις και η ασυνεννοησία μεταξύ παρουσιάστριας και καλεσμένης, δίνουν και παίρνουν. Να όμως που έχουν ένα κοινό οι δυο τους! Δεν έχουν φίλους της προκοπής. Κι όταν η ζωή το θέλει, μπορεί να φέρει κοντά και με τον απίθανο τρόπο τους πιο διαφορετικούς ανθρώπους. Τα φώτα κλείνουν, κι οι δυο γυναίκες μετά την πολύκροτη και επεισοδιακή συνάντησή τους, φεύγουν αγκαζέ, ανοίγοντας έναν δίαυλο ξεχωριστής επικοινωνίας με φόντο την ελπίδα και συμπορευτή την αξία της ανθρώπινης φιλίας.

Ποιοι οι στόχοι σου;

Ένας κοντινός στόχος είναι να εκδώσω το τρίτο κατά σειρά πνευματικό μου παιδί. Το Non Fiction βιβλίο μου (βιβλίο συμβουλευτικού χαρακτήρα) με θέμα τη διαχείριση της απώλειας (κάθε είδους) μέσα από ένα προσωπικό μου βίωμα. Νιώθω πως το χρωστώ στον πατέρα μου που έφυγε απ’ τη ζωή νωρίς και σ’ όλους όσους βιώνουν την απώλεια. Στην παρούσα φάση είναι στο στάδιο της επιμέλειας.

Μεταγενέστεροι στόχοι είναι η έκδοση του τρίτου παραμυθιού μου, της δεύτερης ποιητικής μου συλλογής, και του μυθιστορήματός μου του οποίου υπολείπονται τα τελευταία κεφάλαια και η επιμέλεια του.

Ποια είναι τα όνειρά σου;

Από όνειρα πια άλλο τίποτα! Τα σχετικά με τη συγγραφή όμως είναι να καταφέρω να ανεβάσω επί σκηνής τα τρία μέχρι στιγμής θεατρικά μου έργα. Επιπλέον μια παιδική θεατρική παράσταση βασισμένη στο παραμύθι μου ”Μια φρουτιέρα ζαβολιές”, θα μου ‘δινε μεγάλη χαρά! Οι έντονοι χιουμοριστικοί διάλογοι των φρουτοηρώων καθώς και τα αφηγηματικά κομμάτια του παραμυθιού, θεωρώ πληρούν τις προδιαγραφές για ένα τέτοιο εγχείρημα. Ακόμη πιστεύω ακράδαντα πως όταν τα καταφέρω τελικά, τα παιδιά θα γελάσουν και θα ευχαριστηθούν την παράσταση με την ψυχή τους. Τι πιο όμορφο και χρωματιστό θέαμα από ηθοποιούς ντυμένους φρούτα στη σκηνή;

Υπάρχει κάτι άλλο εκτός από τα παραμύθια σου σχετικό με τα παιδιά;

Φυσικά και υπάρχει! Πέρα του ότι διατηρώ σελίδα στην Amazon όπου οι γονείς μπορούν να βρουν τα βιβλία δραστηριοτήτων που δημιουργώ για τους μικρούς μου φίλους, ετοιμάζω και εκπαιδευτικά workshops κομμένα και ραμμένα για παιδιά!

Πώς αποφάσισα να ασχοληθώ με τη ποίηση…

Υποθέτω γιατί από μικρή ηλικία αποτύπωνα στο χαρτί κάθε μου σκέψη και κάθε προβληματισμό μου. Επιπλέον η ζωή δε μ’ άφησε ήσυχη, αφού φρόντισε και φροντίζει να με εμπνέει συνεχώς με τα τερτίπια της. Σε ηλικία 16 χρονών η έμμετρη ποίηση ήρθε στη ζωή μου μέσω ενός δικού μου ανθρώπου, ο οποίος και με μύησε σ’ αυτό το μονοπάτι. Τα πρώτα ποιήματα που διάβασα ήταν εκείνα της μητέρας μου. Σύντομα “βούτηξα” στους δικούς μου στίχους πειραματιζόμενη τη ρήμα και τον λυρισμό που επιδίωκα διακαώς να πετύχω! Διάβασα πολύ, και μια ωραία πρωϊα το 2001 στα 24, εξέδωσα την πρώτη ποιητική μου συλλογή με τίτλο “Ευαισθησίες Ψυχής”. Αργότερα ασχολήθηκα με τον ελεύθερο στίχο, την ποίηση Χαϊκού και με κείμενα πεζού λόγου.

Στο μεταξύ,

…όλο αυτό το συνονθύλευμα συναισθημάτων που με ωθούσε να εκφράζομαι γράφοντας, μ’ έσπρωξε να επιλέξω κι ένα επάγγελμα εξίσου δημιουργικό! Η αρχιτεκτονική εσωτερικού χώρου & διακόσμησης (Interior Design) που ήρθε στη ζωή μου χρόνια αργότερα, δεν ήταν τυχαία επιλογή, ακριβώς γιατί συνδέεται με τη δημιουργία. Ξεκινάς απ’ το μηδέν, οραματίζεται τον χώρο, εμπνέεσαι, σχεδιάζεις, δομείς και εν κατακλείδι εφαρμόζεις! Κάπως έτσι γίνεται και με τα γραπτά μου.

Ποιο το πάθος μου;

Ένα είναι η συγγραφή, και πηγάζει από τη μανία που έχω να προκαλώ τον εαυτό μου. Να δοκιμάζω τη δυναμική της πένας μου σε κείμενα κάθε είδους. Φυσικά αυτό δεν έχει ταβάνι. Ποτέ δεν ξέρεις ως πού μπορείς να φτάσεις με τόσα είδη συγγραφής που υπάρχουν, εκτός αν τα δοκιμάσεις.

Όμως έχω καταφέρει να κατευνάζω αυτό το πάθος συμμετέχοντας σε διάφορους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Έτσι καταλαβαίνω πού βρίσκομαι συγγραφικά και τι μπορώ να κάνω για να βελτιωθώ. Και μάντεψε! Μέσα σ’ όλα φουντώνει και η ανάγκη μου για γνώση, την οποία και επιδιώκω με κάθε ευκαιρία γύρω απ’ τα μονοπάτια της συγγραφής που καταπιάνομαι. Ένας φαύλος κύκλος δημιουργίας και γνώσης δηλαδή!

Για να καταλάβεις τον Μάρτη του ‘21 συμμετείχα στον 1ο Λογοτεχνικό διαγωνισμό των εκδόσεων Ηλιαχτίδα με το πρώτο μου μου παραμύθι. Και πραγματικά, ένιωσα περήφανη και ενθουσιασμένη, όχι μόνο επειδή κρίθηκε άξιο βράβευσης αλλά και επειδή τελικά μου ανοίχτηκε ο δρόμος προς τη γνώση συγγραφής παιδικών παραμυθιών! Τον Οκτώβριο του ’22 μάλιστα κυκλοφόρησε με τον ανανεωμένο του τίτλο «Μια φρουτιέρα ζαβολιές» από τις εκδόσεις Φυλάτος.

Τι ρόλο παίζει η καθημερινότητά σου στη συγγραφική σου διαδικασία και πώς οργανώνεις τον χρόνο σου για να γράφεις;

Μεγάλη αφού η ίδια η καθημερινότητα, η ίδια η ζωή με εμπνέει! Γι’ αυτό επιστρατεύω συνειδητά και με ένταση όλες μου τις αισθήσεις. Δε μένω απλά στο να τις βιώνω. Σε ό,τι αφορά την οργάνωση του χρόνου μου για συγγραφή, αυτό που προσπαθώ να κάνω και νομίζω το έχω καταφέρει ως έναν βαθμό είναι να ξυπνώ καθημερινά στις 5.30. Στις 6 ξεκινώ το γράψιμο. Το πρώτο πράγμα που αντικρύζω είναι το κείμενό μου ή ένα λευκό χαρτί, ή ένα αρχείο word κενό, αναλόγως σε ποιο στάδιο βρίσκομαι. Όποιο και να είναι κάθε φορά. Με καθαρό νου και πριν μπει εμβόλιμα η ρουτίνα της ημέρας, βάζω τα χέρια στο πληκτρολόγιο. Είναι σαν να δίνω καθημερινά συγγραφικά ραντεβού με τον εαυτό μου. Από τις 6:00 έως τις 10:00!  Έπειτα όλα τα άλλα!

Αν μπορούσες να δώσεις μια συμβουλή στον νεότερο εαυτό σου όταν ξεκινούσες τη συγγραφή, ποια θα ήταν αυτή;

Επειδή η ζωή μου έδειξε το πικρό της πρόσωπο νωρίς με την απώλεια του αγαπημένου μου μπαμπά αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω προτού τον χάσω, αυτό που θα μου έλεγα θα ήταν το εξής: “Μπράβο σου που ξεκίνησες να γράφεις! Με κάνεις περήφανη! Μα ό,τι και να γίνει στο μέλλον, όπως και να έρθουν τα πράγματα στη ζωή σου αργότερα, μην εγκαταλείψεις τη συγγραφή. Μην πάψεις να εκφράζεσαι μέσα από τις λέξεις. Η συγγραφή θα είναι το γιατρικό σου σε κάθε φάση της ζωής σου. Δύσκολη ή εύκολη. Να το θυμάσαι!”

Πώς γεννιούνται οι ιστορίες σου; Ξεκινάς από μια ιδέα, έναν χαρακτήρα ή μια εικόνα;

Κάθε ιστορία που γράφω ανεξάρτητα από το είδος της (παραμύθι, διήγημα, θεατρικό κλπ) συνήθως γεννιέται από μια εικόνα που μου κέντρισε το ενδιαφέρον, μια μυρωδιά, ένα συναίσθημα από ένα πραγματικό γεγονός που ένιωσα ως παρατηρητής ή μια κατάσταση που με συγκλόνισε βαθιά. Αυτή είναι η μαγιά για να ξεκινήσω. Όλες οι ιστορίες μου κρύβουν δόσεις αλήθειας, δεν είναι αυτούσιες μυθοπλασίες. Σε αυτή τη φάση γράφω την περίληψη. Έπειτα αποτυπώνω κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά. Οι ήρωες χτίζονται αναμειγνύοντας χαρακτηριστικά από πραγματικά πρόσωπα. Όταν έχω έτοιμα και τα προφίλ τους, αρχίζω την ανάπτυξη του κειμένου.

Υπάρχει κάποια προσωπική εμπειρία ή πρόσωπο που έχει επηρεάσει έντονα το έργο σου;

Οι γονείς μου επηρέασαν το έργο μου κι ο καθένας με τον τρόπο του. Η μαμά με μύησε στην όμορφη εμπειρία της συγγραφής ποιημάτων με ρίμα. Ευελπιστώ γρήγορα και σε μια συλλογική δουλειά μαζί της με ποιήματα Χαϊκού. Κράτα μαμά! Επιπλέον ο μπαμπάς επηρέασε έντονα το έργο μου γιατί ο αιφνίδιος χαμός του προ 20ετίας με ώθησε να αποσυρθώ από τη συγγραφή για καιρό. Και φυσικά δεν τον κατηγορώ, αφού όχι διάθεση για συγγραφή υπήρχε όταν τον έχασα, αλλά ούτε καν διάθεση για ζωή. Το σοκ ήταν ασύλληπτα μεγάλο και η πληγή που άνοιξε στην ψυχή μου βαθιά. Ακόμα υπάρχει….

Από την άλλη η άυλη παρουσία του που κατά καιρούς νιώθω πλάι μου ως προστασία και τα έντονα συναισθήματα που γεννήθηκαν, ήταν όλα αυτά που με ώθησαν να τολμήσω ένα γενναίο και δύσκολο εγχείρημα∙ τη συγγραφή ενός βιβλίου με συμβουλευτικό χαρακτήρα για τη διαχείριση της απώλειας που σύντομα έρχεται! Βασισμένο φυσικά στο προσωπικό μου βίωμα που αφηγούμαι αποσπασματικά. Για εκείνον, για μένα, μα προπαντός για όσους πονούν. Γιατί ξέρω πώς είναι.

Ποιο είναι το μήνυμα ή το συναίσθημα που ελπίζεις να πάρει ο αναγνώστης από τα βιβλία σου;

Τα μηνύματα είναι πολλά συνολικά για όλα τα βιβλία μου. Υπάρχει όμως ένα βαθύ συναίσθημα που θέλω και επιδιώκω να λαμβάνει κάθε αναγνώστης μέσα από τη γραφή μου κι ας μην είναι τόσο ξεκάθαρο κάθε φορά! Αυτό είναι το συναίσθημα της ευγνωμοσύνης! Ευγνωμοσύνη για όσα καταφέραμε, για όσα έχουμε, για όσα θα έρθουν, ευγνωμοσύνη γιατί περπατάμε, βλέπουμε, αγναντεύουμε, ευγνωμοσύνη που έχουμε φίλους, δικούς μας ανθρώπους που μας αγαπούν. Ευγνωμοσύνη που μπορούμε και νιώθουμε, ευγνωμοσύνη που ζούμε.

Βραβεία – Διακρίσεις – Τιμές  

Κατά τη διάρκεια του λογοτεχνικού μου ταξιδιού, δοκιμάζω τις δυνάμεις μου σε διάφορα είδη συγγραφής συμμετέχοντας με πάθος σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Δες ενδεικτικά κάποιες από τις βραβεύσεις και τις διακρίσεις μου.

Τι θα έλεγες να δεις τώρα και τι λένε οι αναγνώστες μου;

Οι αναγνώστες των βιβλίων μου μιλούν κι αυτό με ωθεί να συνεχίσω το έργο μου. Είναι υπέροχο να βλέπεις πως οι κόποι σου δεν πάνε χαμένοι.

Τι λένε οι αναγνώστες σου;

Εκτός αν θες να μάθεις περισσότερα για μένα και τα σχέδιά μου.

Οι δράσεις μου σε σχολεία, παιδότοπους και κέντρα μελέτης που έχω οργανώσει μέχρι στιγμής καθώς και αυτά που σκέφτομαι να ακολουθήσουν, είναι πολλά!

Θέλω να μάθω για τις δράσεις σου και τα επόμενα σχέδια σου!