Testimonials
Το ”Μια φρουτιέρα ζαβολιές” είναι τίγκα στο χιούμορ. Όμως μην ακούς τι λέω εγώ. Δες τι είπαν για το πρώτο μου παραμύθι!
Πειραιάς, 25 Νοεμβρίου 2022
Πραγματικά συγχαρητήρια Μαρία! Ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον!
Μαρία είναι μία εξαιρετική προσπάθεια, εξαιρετικά έντιμη. Μου έκανε εντύπωση! Πραγματικά σου μιλάω. Ο γενικός απολογισμός είναι παραπάνω από θετικός. Με εντυπωσίασε πραγματικά η εικονογράφηση γιατί ξεφεύγει από το πολύ παραμυθένιο που βάζει το παιδί σ’ έναν άλλο κόσμο μη υπαρκτό, με το οποίο εγώ διαφωνώ κάθετα, και ξεφεύγει επίσης και από την φρικιαστική εικονογράφηση που καταντά να γίνει και τρομακτική για το παιδί. Βρήκα την εικονογράφησή του μοναδική επίσης, γιατί αναδεικνύει έντονα το ελληνικό στοιχείο, δηλαδή δείχνει την ελληνική αγροτιά που δεν τη βλέπεις σε παραμύθια. Ένιωθα σαν να βρίσκομαι, σαν να μεταφέρομαι σε ένα μικρό ελληνικό παραδοσιακότατο χωριό! Κι αυτό ήταν πάρα πάρα πολύ ωραίο!
Επίσης η εικονογράφηση συντελούσε πάρα πάρα πολύ μαζί με τα κείμενά σου, σε μία απίστευτη θεατρικότητα, συνεπικουρούμενη βέβαια από τους διαλόγους και από την έντονη κινητικότητα των φρούτων που φαινότανε, και μέσω της εικονογράφησης και μέσω της περιγραφής. Κι όλο αυτό με έκανε να το φανταστώ πάρα πολύ εύκολα σε μία σκηνή παιδικού θεάτρου. Νομίζω ότι έχεις έτοιμο και ένα παιδικό θεατρικό ταυτόχρονα!
Μου άρεσε ο τρόπος που περιέγραψες τη διαφορετικότητα αλλά ταυτόχρονα και τον σεβασμό σε αυτήν, καταρρίπτοντας την εκδήλωση της κάθε μικρότητας, της ζήλιας, όπως είναι η ζήλια του αχλαδιού για το μήλο, την αγένεια ή και τις προσωπικές αντιπαλότητες που τελικά πολλές φορές γίνονται φαιδρές! Με άλλα λόγια δείχνεις ότι πίσω τελικά από την αντιπαλότητα υπάρχει μια έντονη φαιδρότητα!
Πάρα πολύ μου άρεσε επίσης το ότι πριν την τελική λύση και επικράτηση της ειρήνης και της ομόνοιας, υπάρχει και η ανέλπιστη στήριξη που σε θωρακίζει, όπως για παράδειγμα του καρπουζιού στο μήλο. Επίσης μου άρεσαν πολύ τα οικολογικά μηνύματα που ήτανε δοσμένα με έμμεσο τρόπο αλλά που τα παιδιά μπορούν να τον αντιληφθούν. Περιέγραφες την πολλαπλή πολυτιμότητα των φρούτων, παρά τη διαφορετικότητά τους σε όλα τα επίπεδα, στη γεύση, στη μυρωδιά στην εμφάνιση, στο μέγεθος και μου άρεσε γιατί χρησιμοποιείς τη διαφορετικότητα περνώντας παράλληλα και μια διαφορετικότητα στο χιούμορ. Το χιούμορ σου σε 2-3 σημεία με άφησε άναυδη! Εκεί που είπες ας πούμε «μη γίνουμε από δυο τσαμπιά κοτσάνια», ή η απειλή του κοριτσιού «θα σας κάνω όλα smoothies» Είναι ευφυές χιούμορ! Δεν ξέρω βέβαια κατά πόσο τα παιδάκια αυτό, ειδικά τα πιο μικρά μπορούν να το αντιληφθούν, γιατί παίρνει σχεδόν παροιμιακές διαστάσεις, όμως ήταν απολαυστικό!
Όσον αφορά τώρα στα υπόλοιπα οικολογικά μηνύματα, μου άρεσε που πέρναγε έμμεσα ο σεβασμός που πρέπει να έχουμε στον φυσιολογικό κύκλο παραγωγής και κατανάλωσης των φρούτων, για παράδειγμα το μήλο που τώρα δεν μπορεί να καταναλωθεί γιατί είναι στυφό και άνοστο. Ήταν πάρα πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά!
Και τελικά όπως το κάθε φρούτο συνειδητοποιεί πόσο σημαντικό και πολύτιμο είναι, το καθένα χωριστά για τον άνθρωπο και το ένα για το άλλο, έτσι τελικά μπορεί και κάθε μικρούλης αναγνώστης, που είναι άγουρος σαν τα άγουρα φρούτα ή ακόμα και αν δεν μπορεί να είναι αναγνώστης να είναι ακροατής των κειμένων σου, μπορεί να συνειδητοποιήσει την πολυτιμότητα της συνύπαρξης με κάθε διαφορετικό πλάσμα δίπλα του. Μια συνύπαρξη που πρέπει να διέπεται από αγάπη από κατανόηση από ανοχή, από φροντίδα, από διάθεση για ήρεμη επίλυση οποιαδήποτε δυσκολίας προκύψει, χωρίς θυμό, χωρίς προσβολές, χωρίς εντάσεις και μπορούν νομίζω τα παιδάκια να δουν τελικά πως η συνύπαρξή τους μπορεί να γίνει μια γιορτή, όπως και η γιορτή των φρούτων στο τέλος.
Πραγματικά συγχαρητήρια Μαρία! Ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον!
Είναι ένα κείμενο που μπορεί να το προσεγγίσει και ένας μεγάλος χωρίς να βαρεθεί. Ελπίζω να ακολουθήσουν πολλά κείμενα ακόμα. Διακρίνεται η αγάπη σου και η αφοσίωσή σου και διακρίνεται ότι είναι κάτι που σε κάνει ευτυχισμένη. Οπότε, Μαρία πραγματικά προχώρα το! Είναι ένας δρόμος που μακάρι να μπορούσα να τον ακολουθήσω και εγώ! Είναι ένα από τα ταλέντα που ζηλεύω σε έναν άνθρωπο, η δημιουργία μέσω της τέχνης. Φιλιά πολλά και ελπίζω να μη σε κούρασε το μακροσκελέστατο μήνυμά μου!
Με αγάπη,
Ντόρα Ρήγα Πατουχέα
Καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας
Ανάβυσσος, 31 Ιανουαρίου 2023
Αξίζει να δωρίσει κάνεις το παραμυθάκι “Μια φρουτιέρα ζαβολιές” της Μαρίας Γ. Λουκάκη στους μικρούς μας φίλους και να αφιερώσει μισή ωρίτσα για να το διαβάσουν μαζί… Μια έξυπνη και γεμάτη χιούμορ αλληγορία που περνάει το σημαντικό μήνυμα της αποδοχής του άλλου και της εξάλειψης της ανταγωνιστικότητας και της ζήλειας… Επίσης, τα παιδιά, αν δεν τρώνε φρούτα, μετά από την ανάγνωση αυτήν, μάλλον θα τα λατρέψουν.
Τα φρούτα, λοιπόν…
…μια μέρα σε έναν κήπο, αντί να στήσουν τον χορό τους και να γιορτάσουν, αρχίζουν να τσακώνονται και να υποτιμά και να μειώνει το ένα το άλλο για την εμφάνιση, το σχήμα του, τα συστατικά του και τη χρησιμότητα που έχει στον άνθρωπο…
Λογομαχούν τόσο έντονα, που σχεδόν γίνονται από δύο τσαμπιά κοτσάνια (μου άρεσε πολύ η μετατροπή της έκφρασης “από δύο χωριά χωριάτες”, όπως επίσης στο σημείο αυτό να πω ότι μου αρέσει ο τίτλος του βιβλίου, ο οποίος στην αρχική του μορφή ήταν πιο απλός, “Τα φρούτα”, κάτι που δείχνει πως η συγγραφέας δούλεψε πολύ με αυτό το παραμύθι και σκέφτηκε διπλά και τριπλά κάποια πράγματα, όπως φαίνεται και από τη γενικότερη αρτιότητά του, πριν το παραδώσει στα παιδιά), ώσπου η Ασπασία, το κορίτσι που ζει στο σπίτι απ’ όπου βγήκαν από τη φρουτιέρα τα φρούτα, θα τους θυμίσει πως όλα είναι σπουδαία, χρήσιμα και απαραίτητα για τον άνθρωπο, μοναδικά και ξεχωριστά.
Θα στήσουν, τελικά, τον εορταστικό χορό τους; Θα συμφιλιωθούν ή θα συνεχίσουν την ανούσια κόντρα τους;
Εν κατακλείδι…
…να σημειώσω επίσης πως οι σελίδες είναι γεμάτες με όμορφες εικόνες, οι οποίες θα κάνουν ακόμα πιο ευχάριστη την ανάγνωση των μικρών παιδιών και ότι στο τέλος υπάρχει η δυνατότητα σκαναρίσματος και πρόσβασης σε διαδραστικά παιχνίδια.
Συγχαρητήρια, Μαρία! Πολύ όμορφο! Ενθουσιάστηκα με το βιογραφικό σου, καθώς και με τα όσα αποκαλύπτεις ότι έπονται!
Γιώργος Τσιβελέκος
Ποιητής – Επιμελητής των εκδόσεων Ελκυστής
Πειραιάς, 18 Ιουνίου 2023
Ένα υπέροχο βιβλίο για τα παιδιά αλλά και για όσους νιώθουν ακόμα παιδιά! Δομημένο έξυπνα και με χιούμορ, περνάει το μήνυμα της διαφορετικότητας! Τέλεια εικονογράφηση, τα παιδιά θα το λατρέψουν!
Λίζα Μιχαλοπούλου
Ιδιωτικός Υπάλληλος – Μαμά
Καλύβια, 31 Οκτωβρίου 2024
Μας το δώρισε ένας φίλος ένα βράδυ μετά από ένα πάρτυ. Το διαβάσαμε την επόμενη με την 6χρονη κόρη μου. Βρήκαμε πολύ ωραίο το κομμάτι της διαφορετικότητας που ήταν αρκετά εύκολο για το παιδί να το καταλάβει (δεν το περίμενα) και κυρίως να αντιληφθεί τη σημασία του (!!!) μέσα από τα δρώμενα των φρούτων (μπράβο κ. Λουκάκη). Η πλοκή είχε πρακτικά το στοιχείο της προσδοκίας καθώς η μικρή μου έλεγε και τι θα γίνει μετά; Τι θα κάνουν τα φρούτα; Γιατί όλοι τσακώθηκαν; Και ένα κάρο άλλα ερωτήματα που γέννησαν πολύ ωραία συζήτηση. Περιμένουμε την επόμενη ιστορία σας! Πολλά συγχαρητήρια!
Σοφοκλής Τσουγένης
Ιδιωτικός Υπάλληλος – Μπαμπάς
Πειραιάς, 14 Μαϊου 2023
Ήταν μεγάλη ευτυχία για μένα να μπει στη σχολική μου τάξη το παραμύθι “Μια φρουτιέρα ζαβολιές”.
Η Μαρία μέσα από την γλαφυρή, τη ζωντανή της αφήγηση έχει καταφέρει να δώσει στις λέξεις τη σωστή ενέργεια και τη δυναμική και με αρκετές δόσεις χιούμορ και αστείων καταστάσεων πέτυχε να μεταφέρει τον αναγνώστη απευθείας στην ιστορία της. Με ένα τρόπο μαγικό μεταμορφώνει τον αναγνώστη σε ήρωα της ιστορίας χωρίς καν να το καταλαβαίνει. Είναι σα να μπαίνεις ο ίδιος ανάμεσα στα φρούτα και να αρχίζεις να διεκδικείς κι εσύ να σύρεις πρώτος το χορό στη γιορτή του ερχομού της Άνοιξης. Γίνεσαι φρούτο χωρίς καν να το πάρεις είδηση.
Και πραγματικά! Τι άλλο χρειαζόμαστε από μια ιστορία; Μα αυτό!
Να νιώσουμε ασφαλείς, να ανοίξουμε την πόρτα της φαντασίας, να ταυτιστούμε με τους ήρωές τις, να συμπορευτούμε, να τους καταλάβουμε, να δούμε τον εαυτό μας μέσα από αυτούς. Και η Μαρία αυτό μας το δίνει.
Έχει φτιάξει το σκηνικό, δεν θέλει να μας κάνει μάθημα, μας διηγείται μια ιστορία και θέλει να την ακούσουμε. Ήδη με την φράση “κάποτε σ’ ένα μικρό σπίτι, σ’ ένα χωριό όχι εδώ κοντά αλλά πέρα ψηλά” η Μαρία μας δίνει την ασφάλεια πως αυτά που θα διαβάσουμε και θα ζήσουμε έγιναν πολύ μακριά. Είναι σαν να λέει μη φοβάστε, δεν μιλάω για σας, ελάτε, μπείτε και ταξιδέψτε άφοβα στην ιστορία.
Στα φρούτα της ιστορίας βλέπω ξεκάθαρα την ομάδα όποια μορφή και να παίρνει αυτή. Μπορεί να είναι οικογένεια, η σχολική τάξη, η ομάδα φίλων, η ομάδα των συναδέλφων ή και οποιαδήποτε άλλη ομάδα σκέφτεστε. Η φρουτιέρα είναι ο κοινός τους τόπος, ο χώρος της συμβίωσης, η εστία το εδώ και τώρα τους. Το πανηγύρι για τον ερχομό της άνοιξης που αναφέρει είναι ο στόχος τους. Είναι αυτό που θέλει η ομάδα να πετύχει. Και η Άνοιξη; Τι ωραία αφορμή για αλλαγή, για μετάβαση, για μεταμόρφωση, για πέρασμα ή όποια άλλη σημειολογική εξήγηση μπορεί να πάρει.
Κι ενώ η ομάδα των φρούτων είναι έτοιμη να συνεργαστεί και να πετύχει τον στόχο της όλα γίνονται μαντάρα. Τι στο καλό δεν πήγε καλά; Η φράουλα εμφάνισε ανταγωνιστικά στοιχεία αμφισβήτησε την ομάδα και την αξία της. Αυτό που ακολούθησε με τον τσακωμό των φρούτων δείχνει μια ομάδα που χάνει τον έλεγχο. Δείχνει αδυναμία στο να συνεργαστεί και να αποφασίσει και ταυτόχρονα το ένα φρούτο υποτιμά το άλλο τονίζοντας κοροϊδευτικά την διαφορετικότητά του. Ακολουθεί μια έκρηξη συναισθημάτων, θυμού, οργής, ζήλιας τρομερής και έντασης. Τα φρούτα εκφράζουν τα συναισθήματά τους, τα επικοινωνούν και γίνονται «από δυο τσαμπιά κοτσάνια» όπως λέει και η ίδια.
Μέσα από τον τσακωμό βλέπουμε καθαρά τους ρόλους που έχουν στην ομάδα τα φρούτα, τους αντιρρησίες, τους λογικούς, τους σοφούς, τους συναισθηματικούς, τους σαμποτέρ, τους ηγέτες και αυτούς που καθοδηγούνται. Βλέπουμε πώς οι συμπεριφορές πού οδηγούνται από τα συναισθήματα. Τα φρούτα ξέχασαν πως είναι ομάδα. Είναι κάτι συχνό, είναι κάτι που γίνεται. Τα φρούτα ξέχασαν πως ανήκουν στην ίδια οικογένεια, ξέχασαν πως η διαφορετικότητά τους είναι αυτή που κάνει την ομάδα τους δυνατή. Έχασαν για λίγο το σεβασμό και την ενσυναίσθησή τους. Έφτασαν σε τέλμα της φρουτένιας σχέσης τους.
Ευτυχώς η παραμυθού Μαρία…
…λίγο πριν τα φρούτα γίνουν από μόνα τους μαρμελάδα, έβαλε στην ιστορία την Ασπασία, ένα κορίτσι που τους βάζει τις φωνές και τους επαναφέρει, θυμίζοντάς τους τον αρχικό τους στόχο και την ανάγκη για σεβασμό στην διαφορετικότητα. Η Ασπασία είναι ο ενήλικας που ο ρόλος του είναι να βάζει στα παιδιά-φρούτα τα όρια που τα παιδιά έχουν ανάγκη και να τους θυμίζει ξανά και ξανά τους κανόνες. Η Ασπασία κάνει το γεφύρωμα, μεταφράζει τα συναισθήματα των φρούτων και τα βοηθάει να τα αξιολογήσουν. Τα φρούτα ξέρουν, απλά για λίγο ξέχασαν. Είπαμε, το εγώ είναι ακόμη δυνατό και θέλει χρόνο να γίνει εμείς. Όλα αυτά λίγο πριν βρεθούν στη συνέπεια των πράξεών τους να γίνουν δηλαδή smoothie.
Τα φρούτα στο σημείο αυτό γυρίζουν όλο το παιχνίδι. Ξεκινούν να αναγνωρίζουν το ένα στο άλλο τα όμορφα και δυνατά χαρακτηριστικά του. Αυτά που κάνουν την ομάδα δυνατή και ικανή να πετύχει το στόχο της. Η χαρά γυρίζει στην ομάδα που καταλαβαίνει πως μόνο μέσα από την συνεργασία και την ομαδικότητα μπορεί να υποδεχτεί ξανά την Άνοιξη, την Άνοιξη της μετάβασης, της μεταμόρφωσης, του μεγαλώματος.
Συγχαρητήρια πολλά Μαρία! Καλοτάξιδο το βιβλίο σου!
Δημήτρης Δεσπότης
Νηπιαγωγός
Πειραιάς, 14 Μαϊου 2023
Εξαιρετικο παραμύθι για μικρούς και μεγάλους! Καλογραμμένο, άρτιας αισθητικής και περιεχομένου! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
Συγχαρητήρια στη συγγραφέα Μαρία Λουκάκη!
Γεωργία Δεμέστιχα
Επιχειρηματίας Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης Learn4U
Θρακομακεδόνες, 14 Μαϊου 2023
Πότε ένα παιδικό βιβλίο πραγματικά γίνεται πολύτιμο;
Όταν δίνει ευκαιρίες και αφορμή για συζήτηση, όταν μέσω αυτού σου δίνεται η δυνατότητα να ανταλλάξεις απόψεις και να επικοινωνήσεις με τα παιδιά. Κι αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό του βιβλίου της Μαρίας.
Προσωπικά συνηθίζω να παίρνω πάντα 2 βιβλία. Το ένα το διαβάζω εγώ και το άλλο το δίνω στα εγγόνια μου. Έτσι δημιουργούνται και οι κατάλληλες συνθήκες για ανταλλαγή ιδεών.
Έχω την χαρά και την τύχη να γνωρίζω την Μαρία και είμαι από τους πρώτους ανθρώπους που γεύτηκαν με την ψυχή αλλά και με το πνεύμα, την υπέροχη γεύση των φρούτων της ιστορίας της που ξετυλίγεται τόσο γλυκά, μέσα από αυτό το εξαιρετικό βιβλίο.
Ξεκινώντας από το εξώφυλλο τώρα!
Οι υπέροχες προσωποποιημένες φατσούλες των φρούτων, όχι μόνο ζωντανεύουν επιτυχώς τους πρωταγωνιστές, μα εξάπτουν και την περιέργεια και την φαντασία του παιδιού για την ανάγνωση του κειμένου. Ενός κειμένου που σε κάθε σελίδα, αξίζει για να σταθεί κάποιος για να φωτίσει νοήματα, να μοιραστεί σκέψεις και προβληματισμούς για τα μηνύματα που αναδύονται απλόχερα πίσω από την ιστορία, πίσω από τις λέξεις. Όπως έκανα και εγώ δηλαδή με τα εγγόνια μου.
Και μιλώ για μηνύματα ουσιώδη, πανανθρώπινα, που αν και φαντάζουν δεδομένα, η κοινωνική πραγματικότητα κάθε ημέρα και με αφορμή συνήθως κάποιο δυσάρεστο γεγονός, μας θυμίζει πόσο απαραίτητο και σημαντικό είναι να δουλέψουμε με τα νέα παιδιά, συζητώντας μαζί τους για αυτά τα μηνύματα. Πόσο σημαντικό είναι να τα εμπνεύσουμε, να βιώσουν αξίες όπως ο αλτρουισμός, η συμπόνοια, η αποδοχή και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα του συνανθρώπου μας.
Πόσο σημαντικό είναι να καταλάβουμε πρώτα εμείς και έπειτα να μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά πως οι σχέσεις μας μπορούν να γίνουν πλουσιότερες, αρκεί να αποδεχτούμε πως ο συνάνθρωπός μας σκέπτεται διαφορετικά, αισθάνεται διαφορετικά, συμπεριφέρεται διαφορετικά.
Ο καθένας μας, όπως και τα φρούτα της ιστορίας του βιβλίου, έχει κάποια ιδιαίτερα δικά του στοιχεία που κανένας άλλος δεν έχει όμοια. Όταν τα παιδιά με την βοήθεια ενός ενήλικα σταθούν εκεί που χρειάζεται και με αφορμή το παραμύθι μιλήσουν, θα καταλάβουν ότι μπορούν αν θέλουν οι άνθρωποι να έχουν επιλογές.
Και μπορούν να επιλέξουν είτε τον εγωισμό και την ανάγκη για επιβολή και εξουσία, καταστάσεις που δυστυχώς οδηγούν στην ασυνεννοησία, και τη σύγκρουση _όπως συμβαίνει δηλαδή με τα φρούτα του παραμυθιού_ είτε να επιλέξουν την αποδοχή της διαφορετικότητας που όχι μόνο οδηγεί στην αρμονική συμβίωση με τους γύρω τους, αλλά επιπρόσθετα ενισχύει το ομαδικό πνεύμα, τον πλούτο ιδεών και βιωμάτων και εν κατακλείδι την επιτυχία σε κάθε επίπεδο.
Μια άλλη σημαντική ευκαιρία που δίνεται μέσα από αυτό το εξαιρετικό ανάγνωσμα;
Να μιλήσουμε στα παιδιά για την ενσυναίσθηση, την ικανότητα δηλαδή να αναγνωρίζουμε τα δικά μας συναισθήματα κατ’ αρχήν. Κι αυτό έπειτα μας βοηθά να αναγνωρίζουμε και τα συναισθήματα των άλλων.
Η ενσυναίσθηση είναι μια δεξιότητα που όχι μόνο διευκολύνει και ομορφαίνει τη σχέση με τον εαυτό μας αλλά και τις σχέσεις μας με τους άλλους. Παράλληλα είναι ένα σημαντικό και απαραίτητο πλέον εφόδιο για την επαγγελματική ζωή ενός ανθρώπου, δεδομένου ότι αποτελεί βασικό κριτήριο για κάθε πρόσληψη από εταιρίες και οργανισμούς.
Σε κάθε σελίδα του βιβλίου λοιπόν, τα συναισθήματα βρίσκονται εκεί και μιλούν! Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σταθούμε, να αναλύσουμε, να αναγνωρίσουμε, πώς αισθάνεται η φράουλα, πώς αισθάνεται το μήλο, το σταφύλι, το καρπούζι, το βερίκοκο, το αχλάδι και έπειτα να ζητήσουμε από τα παιδιά να πάρουν ρόλους! Να μπουν δηλαδή στη θέση των φρούτων και να μας πουν πώς αισθάνονται, τι θα ένιωθαν εκείνα και τι θα έκαναν διαφορετικό και γιατί; Ποια είναι η δική τους ματιά;
Έτσι με αυτόν τον τρόπο, συναισθήματα και λογική διαπλέκονται και δημιουργούν μια συνεκτική αφήγηση που είναι η δική τους ξεχωριστή ματιά και αυτή που έχει αξία!
Θα μπορούσαμε να μιλάμε πολλές ώρες για τις δυνατότητες και τις επιλογές που δίνει η ανάγνωση του βιβλίου της αγαπημένης Μαρίας και για την αλληλεπίδραση που μπορούμε να επιτύχουμε με τα παιδιά.
Το μόνο που χρειάζεται από εμάς τους μεγάλους είναι αγάπη, καλή διάθεση, και λίγος χρόνος για να διαβάσουμε το βιβλίο, και μόλις αισθανθούμε αυτά τα συναισθήματα και τα βάλουμε σε λέξεις, να τα μοιραστούμε με τα παιδιά μας ζητώντας τη δική τους άποψη.
Εύχομαι ολόψυχα στη Μαρία, να συνεχίσει το αξιόλογο συγγραφικό της έργο εκπλήσσοντας τους αναγνώστες της πάντα τόσο ευχάριστα! Είναι ξεκάθαρη η αγάπη της για τη συγγραφή και το μέλλον της σ’ αυτό το μονοπάτι, διαφαίνεται πλούσιο τόσο σε ποιότητα όσο και σε ουσιώδη μηνύματα που οφείλουμε κατά καιρούς να θυμόμαστε.
Βέτα Παυλίδου
Παθολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Το παραμύθι ήταν η δεύτερη στάση στη συγγραφική μου πορεία.
Ένας λογοτεχνικός διαγωνισμός, μια εικόνα πιάτου με ένα ζουμερό αχλαδάκι στο κέντρο του κι η έμπνευση ήρθε. Όλα πήραν τον δρόμο τους.
Το πρώτο μου παραμύθι ”Μια φρουτιέρα ζαβολιές” προκαλεί γέλιο σε πολλά παιδιά. Όχι πως δεν το έχουν εύκολο από τη φύση τους, αλλά το παραμύθι βοηθάει. Επιπλέον τα εκτυπώσιμα διαδραστικά παιχνίδια στο τέλος του βιβλίου που μπορείς να έχεις στο κινητό σου με απλό scan, οξύνουν τη φαντασία των παιδιών.
Ανακάλυψε την αρχή του παραμυθιού κάνοντας download τις πρώτες σελίδες… Μην το παραλείψεις!
Αθήνα, 6 Φεβρουαρίου 2023
Έχετε σκεφτεί ποτέ πώς θα ήταν η ζωή μας αν ήμασταν όλοι ίδιοι;
Αν τα συναισθήματά μας δε διέφεραν ποτέ; Θα μπορούσαμε να ήμασταν πάντα χαρούμενοι ή πάντα λυπημένοι; Όλα είναι απαραίτητα και όλα μας κάνουν μοναδικούς στη ζωή! Ένα βιβλίο γεμάτο συναισθήματα και ζωντανές εικόνες της Γεωργίας Καψάλη που μας εκπλήσσουν ευχάριστα μέσα από μια παραμυθένια φρουτένια αφήγηση.
Σε μια ξύλινη φρουτιέρα ενός σπιτιού, τα φρούτα ζουν ευτυχισμένα. Όχι όμως για πολύ.. Όταν έρχεται η Άνοιξη αποφασίζουν να γιορτάσουν τον ερχομό της με ένα γλέντι μα…. η γκρινιάρα φράουλα τους χαλάει τα σχέδια. Κι ο φρουτοκαυγάς δεν αργεί να ξεκινήσει. Τα φρούτα αν και αγαπιούνται εκφράζουν κι άλλα συναισθήματα. Διαφωνούν! Πεισμώνουν. Θυμώνουν μεταξύ τους. Όπως συμβαίνει πολλές φορές και στη ζωή μας. Πειράζει που η μπανάνα είναι πιο ψηλή απ’ τον λωτό; Πειράζει που το αχλάδι είναι ευαίσθητο; Πειράζει που το μήλο φοβάται ή που το ακτινίδιο δεν είναι ολόκληρο; Ο σαματάς είναι μεγάλος, ο γείτονας ξυπνά νευριασμένος και κανείς δεν αφήνει σε ησυχία κανέναν. Ποιος θα βρει τον μπελά του; Χμ… Και ποιος έχει δίκιο; Τελικά τι είναι αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία;
Ίσως μας βοηθήσει λίγο να σκεφτούμε καλύτερα, αν αναλογιστούμε πώς… “Μαζί και με αγάπη πετυχαίνουμε θαύματα” όπως λέει και η ίδια η Μαρία.
Ένα βραβευμένο βιβλίο από τον λογοτεχνικό διαγωνισμό των εκδόσεων Ηλιαχτίδα το 2021 το οποίο κυκλοφορεί και σε e book αλλά και σε audiobook με όμορφη μουσική αλλά και αφήγηση της ίδιας της συγγραφέως.
Τελειώσαμε νομίζετε; Μπααα! Θα βρείτε και πλούσιες QR CODE δραστηριότητες για πολλά πολλά παιχνίδια. Συγχαρητήρια στη συγγραφέα Μαρία Γ. Λουκάκη γι’ αυτήν την υπέροχη και ολοκληρωμένη δουλειά!
Φαίδρα Γιατρομανωλάκη
Συγγραφέας – Παιδαγωγός
Πειραιάς, 22 Σεπτεμβρίου 2023
Ένα παραμύθι για παιδιά που αξίζει να διαβαστεί και από τους γονείς!
Μέσα από ”Μια φρουτιέρα ζαβολιές” μπορούμε να θυμηθούμε σε τι άσχημο κόσμο ζούμε. Στον κόσμο του ανταγωνισμού και του εγωισμού.
Είναι ευκαιρία διαβάζοντάς το, να εξηγήσουμε στα παιδιά όλοι μας, κι από την αρχή, αξίες υψηλότερες, με την ελπίδα να αλλάξουν αυτόν τον κόσμο και να βασιλέψει η συμφιλίωση, η αγάπη και η αποδοχή.
Γιατί ανοιγόμενοι προς τον δίπλα, όχι με κλειστό Εγώ, αλλά με μια μεγαλοψυχία και με μια ανωτερότητα ψυχής, μπορούμε περισσότερα και ομορφότερα.
Είθε αυτή ιστορία να αφυπνίσει τις καρδιές, το μυαλό και τη συνείδηση όλων των αναγνωστών.
Με αγάπη,
Αλεξάνδρα Κοττάκη
Εικαστικός – Σχολή Καλών Τεχνών – Μαμά
Πειραιάς, 14 Ιουλίου 2026
Το παραμύθι ”Μια φρουτιέρα ζαβολιές” το απόλαυσα πραγματικά!
Η ιστορία έχει έξυπνο χιούμορ που σε κρατά. Κάθε φρούτο έχει τον δικό του χαρακτήρα και οι διάλογοι είναι πολύ ζωντανοί.
Μου άρεσε επίσης πολύ το μήνυμα της ιστορίας ότι όλοι είμαστε διαφορετικοί, αλλά εξίσου σημαντικοί. Πραγματικά το διάβασα με μεγάλη ευχαρίστηση.
Πολλά συγχαρητήρια Μαρία, καλοτάξιδο. Σου εύχομαι να το αγαπήσουν πολλά παιδιά!
Φιλικά,
Αντώνης Προβιάς
Φωτογράφος – Μπαμπάς
Τώρα που έμαθες τι είπαν για το πρώτο μου παραμύθι…
θες να σου φανερώσω τι είπαν και για το δεύτερο; Ο τίτλος του είναι ”Ποτ”, είναι μια ιστορία για μικρούς και μεγάλους κι έχει κλέψει καρδιές!
Εκτός αν προτιμάς να ανακαλύψεις τα βιβλία δραστηριοτήτων που δημιουργώ.
Είναι αποκλειστικά για παιδιά! Κάποια είναι βιβλία ζωγραφικής αλλά και κάποια φτιάχθηκαν για να ξυπνούν περισσότερο τη φαντασία τους