Testimonials
Οι ”Ευαισθησίες Ψυχής” βρέθηκαν σε πολλές βιβλιοθήκες. Δες τι είπαν ενδεικτικά για την ποιητική μου συλλογή!
Αθήνα, 16 Ιανουαρίου 2003
Διάβασα την ποιητική σου συλλογή «Ευαισθησίες Ψυχής» και διαπίστωσα πως κράτησα στα χέρια μου ένα βιβλίο γραμμένο με εσωτερικές ευαισθησίες, μ΄ ανθρώπινες ανησυχίες, μ΄ αγνότητα αισθήματος κι έναν λυρισμό που κάνει τη γλώσσα του νου να κυλά σαν ρυάκι και να κελαρύζει γεμάτο από λογοτεχνικές δημιουργίες. Ακολουθώντας τις «Ευαισθησίες Ψυχής» είδα τους ρυθμούς, τους παλμούς, τους στοχασμούς σου. Είδα μια γλώσσα φωτισμένη από φως γλαφυρό, έτοιμο να φωτίσει τις καινούργιες λογοτεχνικές σου δημιουργίες.
Σου εύχομαι το φως τούτο να μένει άσβεστο και να σ΄ οδηγεί πάντα σε καινούριους λογοτεχνικούς ορίζοντες.
Ιδιαίτερα φιλικά
Πεντζεχρή Διονυσοπούλου
Παιδαγωγός – Συγγραφέας – Ποιήτρια – Ζωγράφος
Αθήνα, 20 Ιανουάριου 2003
Αγαπητή μου Μαρία
Σ’ ευχαριστώ πολύ για το ποιητικό σου βιβλίο και την ευγενική σου αφιέρωση. Διάβασα τους στίχους σου μ’ ενδιαφέρον και τους χάρηκα. Έχεις λοιπόν, τα εφόδια για τον ανηφορικό δρόμο της ποίησης. Ξέρεις να βλέπεις την αλήθεια της ζωής, να πονάς, να χαίρεσαι, ν΄αγαπάς, να σκύβεις μέσα στον εαυτό σου και να εκφράζεις απλά κι αυθόρμητα τα βιώματά σου.
Έχουν συγκίνηση τα ποιήματά σου, έχουν μιαν αγνότητα και μερικά μοιάζουν τραγούδια έτοιμα να ντυθούν τη μουσική τους. Σε συγχαίρω.
Φιλικότατα
Γεώργιος Ν. Κάρτερ
Λογοτέχνης – Κριτικός θεάτρου και τηλεόρασης
Κεφαλάρι, Κηφισιά, 23 Ιανουαρίου 2003
Αγαπητή Μαρία
Επήρα, προ ημερών την όμορφη ποιητική σου συλλογή «Ευαισθησίες Ψυχής». Σε ευχαριστώ για την τιμητική προσφορά, όπως και για όμορφα λόγια που μου γράφεις. Διάβασα τα ποιήματά σου με μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί προέρχονται από μία κοπέλα που διάλεξε τον λογοτεχνικό δρόμο, που οδηγεί αλάθητα τον δύσκολο δρόμο της ζωής.
Το κάθε ποίημά σου, βγαλμένο απ’ το αγνό κελάρυσμα του ψυχικού σου κόσμου, με περιεχόμενο την νεανική ορμή (συμπεραίνω ότι είσαι νέα κοπέλα από τη φωτογραφία σου) … δροσερή πηγή διάφανης ροής με συγκινητικές ευαισθησίες. Αναμφισβήτητα κατέχεις το θείο δώρο της ποιητικής τέχνης που θα σε οδηγήσει, ανηφορίζοντας τα μονοπάτια του λογοτεχνικού μας συμβόλου, του βουνού Παρνασσού.
Αχιλλέας Τάγαρης
Στρατηγός – Ακαδημαϊκός – Τακτικό Μέλος Τιβεριανής Ακαδημίας Επιστημών της Ρώμης
Αθήνα, 6 Δεκεμβρίου 2002
Αγαπητή φίλη δεσποινίς Λουκάκη
Ευχαριστούμε πολύ για το βιβλίο που μας προσφέρατε! Αισθανόμαστε μεγάλη χαρά και έκπληξη, πως παρόλο το νεανικό της ηλικίας σας γράφετε τα ποιήματά σας με τόσο βάθος και συναισθηματισμό. Ευχόμαστε καλά να είστε πάντα και να είστε βέβαιη ότι το ταλέντο σας θα έχει με τον καιρό μεγάλη απήχηχη!
Με πολλούς χαιρετισμούς
Ναυσικά Χαλμούκου & Παναγιώτης Χαλμούκος
Εγγόνια Γεώργιου Σουρή σατυρικού ποιητή γνωστός ως σύγχρονος Αριστοφάνης (1853-1919)
Η Μαρία Γ. Λουκάκη στο πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Ευαισθησίες ψυχής» αφήνει έναν χείμαρρο συναισθημάτων να πλημμυρίσει τις σελίδες του. Αυτοβιογραφούμενη αντλεί τα υλικά της απ΄ την παράδοση χρησιμοποιώντας λυτή γλώσσα ενώ το περιεχόμενο της ποίησής της αγγίζει όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, την αγάπη, τον έρωτα, το Θείο, τη φύση. Οι στίχοι με μια ενδεικτική λιτότητα δείχνουν, πώς πολλές φορές το απλό γεμίζει κι ευφραίνει πιότερο απ’ το πολύπλοκο κι ακραία μοντερνιστικό που μας οδηγεί «πέρα απ΄ τα κύματα του νου, πιο πέρα από τη σκέψη…»
Καταδεικνύει πλατύ προβληματισμό, οι πηγές του οποίου αναβλύζουν από πολλαπλές εσωτερικές ανησυχίες, με γνώμονα τη διερεύνηση της αξίας της ίδιας της ζωής, γιατί ο έρωτας, ο καημός, η φύση, η ίδια η ύπαρξη συνθέτουν την παρουσία του ίδιου του Θεού που κι ίδια υμνεί:
«Θεέ μου το χέρι σου άπλωσε
να με σφιχταγκαλιάσεις
και σε μιαν άκρη της ψυχής
κάθισε να θρονιάσεις…»
Η υπαρξιακή της αγωνία γεμίζει πολλούς στίχους, «Αξίζουν τόσα δάκρυα για μια σταλιά χαρά;»
Αλλού πάλι παλεύει ν’ αντισταθμίσει το συναίσθημα με τη λογική…
«Θα ξεριζώσω την καρδιά
που τόσα λίγα ξέρει
θα βάλω εμπρός μου λογική
για να φερθώ “σωστά”…»
Αλλά απ’ ότι φαίνεται κάτι τέτοιο δεν είναι πάντα απλό.
«…Ακόμα και τα λάθη μου
θέλω να ξανακάνω
κι ας μου στοιχήσαν
στην ψυχή, στη σκέψη στην καρδιά.
Κι όσο κι αν έκλαψα πικρά
δε μετανιώσω στάλα,
γιατί μέσα στη λύπη μου
ένιωσα και χαρά…»
Η ποιητική συλλογή «Ευαισθησίες ψυχής» δείχνει πώς ένας νέος άνθρωπος δύναται να εκφραστεί με κυριότερο όπλο το συναίσθημα και τη φωτισμένη εσωτερική του «αλήθεια». Πρέπει επίσης να τονιστεί δεδομένης και της ομοιοκαταληξίας (έχουμε πλεκτή ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία αλλά και πιο ελεύθερη) και το ρυθμού που διακρίνει τους στίχους της, πως πολλοί μπορούν να μελοποιηθούν, άλλωστε στην ουσία όλο το βιβλίο δεν είναι παρά ένα τραγούδι σ’ αυτό που λέμε «διαρκή αναζήτηση».
Γεώργιος Πολ Παπαδάκης
Λογοτέχνης – Ποιητής
Ανάβυσσος, 4 Φεβρουαρίου 2023
Η πρώτη ποιητική συλλογή της Μαρίας Γ. Λουκάκη φέρει δικαίως τον τίτλο «Ευαισθησίες Ψυχής» καθώς το ποιητικό υποκείμενο έχει πράγματι μια ευαίσθητη ψυχή που δε φοβήθηκε να αγαπήσει άνευ όρων, κι ας πληγώθηκε, που η ζωή τού φαίνεται από τη μια «Βαβέλ» αλλά από την άλλη δεν κάνει πέτρα την καρδιά του, δε σκληραίνει για να προσαρμοστεί, αλλά με μια ευαίσθητη και πάλι καρδιά ευχαριστεί τον Χριστό και τον Θεό για τα όσα του έλαχαν και ψάχνει να βρει την ομορφιά στον ήλιο, τη φύση, κρατάει τα μαθήματα του παρελθόντος και την ελπίδα για το μέλλον… Πέντε οι ενότητες της συλλογής (για την αγάπη και τον έρωτα, για τον Κύριο, για τη ζωή τον κόσμο τη μοίρα, για το παρελθόν και το μέλλον και για τη φύση)… Εικόνες και συναισθήματα μιας ζωής περνάνε μπροστά από τα μάτια του αναγνώστη, και η ποιήτρια ήταν μόλις είκοσι ενός χρόνων όταν την έγραψε… Λυρική η γραφή, ελευθερωμένος ο στίχος (όχι ελεύθερος, ούτε απόλυτα έμμετρος) με άλλοτε ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, άλλοτε πλεχτή, άλλοτε σταυρωτή και άλλοτε ανάκατη. Οι στροφές ισομοιρασμένες και με μία διάχυτη ρυθμικότητα. Τα μηνύματα-μεταφορές εμπειριών, σκέψεων και ιδεών σημαντικά σε κάθε ποίημα…
«Καρδιά»
Κόψε απ’ τ’ άνθη του αγρού
κάποιο που δε σ’ αρέσει
και μύρισε το άνθος του,
μπορεί να σε μαγέψει.
Κράτα σαν να ‘ναι φυλαχτό
όλη την ασχημιά του,
θα νιώσεις μια γλυκιά ευωδιά
να ‘ρχεται απ’ την καρδιά του.
Εκεί υπάρχει η ομορφιά
κρυμμένη στα λουλούδια
και μέσα στην καλή καρδιά
υπάρχουν τα τραγούδια!!
Συγχαρητήρια Μαρία! Υπέροχο το πρώιμο έργο σου!
Γιώργος Τσιβελέκος
Ποιητής – Επιμελητής εκδόσεων Ελκυστής
Η ποίηση ήταν η πρώτη στάση στη συγγραφική μου πορεία.
Και στάθηκα πολύ, μπλέκοντας με λέξεις, με ζευγαρωτές ομοιοκαταληξίες.
Η ποιητική μου συλλογή ”Ευαισθησίες Ψυχής” αγκαλιάστηκε και τιμήθηκε. Μίλησαν άνθρωποι του λόγου γι΄αυτή. Ποιήματά της μελοποιήθηκαν.
Τώρα είναι ευκαιρία να την αποκτήσεις σε τιμή χαμηλότερη της αξίας της! Λόγω της παλαιότητάς της, σου κάνω αυτή την προσφορά. Μην τη χάσεις!
Αθήνα, 29 Οκτωβρίου 2002
Μας έλειψαν οι άνθρωποι. Άνθρωποι της ευαισθησίας, των αξιών, των ιδανικών, των υψηλών νοημάτων του «Πιστεύω» και των ωραίων παραδόσεων και εκπλήσσομαι όταν αυτούς τους ιδανικούς ανθρώπους τους συναντώ στα νέα παιδιά όπως και στην ποιήτρια των Ευαισθησιών Ψυχής, που έμαθε να αναβαπτίζεται μέσα στους αρχέγονους ψίθυρους των αρετών και στην απροσδιόριστη γοητεία της αξιοπρέπειάς των. Η πρώτη υπέρμετρη ευαισθησία της είναι η αγάπη της στις γιαγιάδες της, που έζησε και στους γονείς της που ζει για να προσθέσει «Τόσα χρόνια μεσ’ στα χέρια τους μεγάλωσα, στην ψυχή μου τα “πιστεύω” τους κρατώ». Στο από 120 σελίδες πόνημά της καταχώρησε 61 ποιήματα σε 5 μέρη. α) Για την αγάπη και τον έρωτα, β) για τον Κύριο, γ) για τη ζωή, τον κόσμο, τη μοίρα, δ) για το παρελθόν, το μέλλον, ε) για τη φύση. Μια πλούσια θεματολογική επιλογή περιεχομένου για τα επί παντός αισθητού θέματα της ζωής.
Στην προσωπική πορεία των στίχων της, αφουγκραζόμαστε την ήρεμη φωνή της συνειδήσεως και των συναισθημάτων της, τη μυστήρια οντότητα των ζυμώσεων της, αγγίζουμε τον υπέροχο αισθησιασμό της των απόκρυφων παλμών της και θελήσεων ως και στην λυτρωτική επικοινωνία των σκέψεών της που στα ταξίδια του νου και της ψυχής της, μας θέλει συνήρης και ομόρους που υπαγορεύει η αγάπη της και το εχεμύθιο αίσθημά της. Είναι ένα πλάσμα που αγαπά, γνοιάζεται, ζητεί την πνευματική μας ισορροπία, την ένταση, την ανάταση και όταν πρέπει τη φυγή. Στην ποίησή της, ποίηση ποιότητος, πραότητος, ευθύνης, γαλήνης, με πάθος και λαχτάρα, βλέπουμε ότι μοιράζεται, φροντίζει, μεριμνά, έχει καταθέσει τον απολογισμό της με μια φόρτιση συναισθηματική και ψυχολογική κι ενώ ζει την εποχή της την προβληματίζει, δε μένει στο πρόβλημα, προτείνει και συμμετέχει με πάθος και λαχτάρα να δει έναν κόσμο σκεπτόμενο με προσωπικό αίσθημα που να δίνει στον χώρο και τον χρόνο των απαιτήσεων μορφή, ουσία, περιεχόμενο, γεύση, ύφος και ποιότητα. Ακριβώς γιατί έζησε κοντά σε ανθρώπους σωστούς και καθαρούς, έμαθε με σοφία την τέχνη τη ζωής και να δέχεται αγογγύστως τις όποιες αντιθέσεις και τα σκαμπανεβάσματα μιας πορείας και να μας γνωρίσει…
«Πάντα λοιπόν θα’ χουμε κάτι να μας απασχολεί. / Έννοιες, προβλήματα και ξάφνου ένα μεγάλο χαμόγελο κι ένα δάκρυ χαράς. / Σκαμπανεβάσματα ψυχής, παλμοί καρδιάς πιο δυνατοί, σκέψεις αλλόκοτες… / Λάθος αποφάσεις, δοκιμασίες Θεού, παγίδες άνθρωποι… / Όσο ζούμε, όλα υπάρχουν, όλα κυλούν, όλα ταλαντεύονται!»
Ένας προσγειωμένος άνθρωπος που είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει έναν εχθρό ορατό και αόρατο, να σταθεί στο βαθύ ρήγμα των δοκιμασίων και με σύνεση μετά από την ενσάρκωση ενός αγώνος, να αντιμετωπίσει την αλήθεια ή την ωμή πραγματικότητα. Πιστεύει πέρα όλων αυτών των προσπαθειών στο «ου δύναμαι» και προχωρεί με πεποίθηση και βήμα σταθερό στο «πάντα δυνατά τω πιστεύοντι» και με παρρησία κι ομολογία καταθέτει τη μαρτυρία της απευθυνόμενη στο Θεό και Πατέρα της, στον προνοητή των πάντων για να του εκφράσει το ευχαριστώ της με το «Χριστέ».
«Σ’ ευχαριστώ / μα δε φτάνει μόνο ένα / σ’ ευχαριστώ / γιατί ένα ίσον κανένα. / Πώς να μπορώ τα μάτια μου να κλείσω / αν δε σε δω να ‘ρθω να σου μιλήσω. / Είσαι μορφή που με καθησυχάζει / με ηρεμεί, φωνή είσαι που μου τάζει / πως “είμαι εδώ, για να σε προστατεύω” / τώρα το ξέρω πια Χριστέ… πως σε λατρεύω!»
Παρά το γεγονός ότι είναι πρωτόλειο το έργο της έχει δομή, περιεχόμενο, λυρισμό, ευαισθησία, πρόνοια, εσωτερική νομοτέλεια, διευρυμένη γνώση, τάξη και αρμονία! Μια ποίηση κοντά στον άνθρωπο, τα προβλήματά του, με χρωματική άρθρωση όπου στην τελική αποτύπωση οι πρωταρχικές της έννοιες είναι η αναβάθμιση της ζωής και το υψηλό περιεχόμενο του ανθρώπου. Το ποίημα που ακολουθεί με τίτλο «Ζωή» – γνωρίζει ότι αυτή συντονίζει το “είναι” μας αλλά και σαν αντίσταση πετάει τα ψεγάδια της.
Ζωή μικρή, ζωή πικρή / ζωή παραδεισένια /για μια σταλιά, για μια χαρά / που παίρνω από σένα / βαδίζω εμπρός και ψάχνω φως / στα τόσα σου σκοτάδια / κι αντλώ χαρές και συννεφιές / πετώντας τα ψεγάδια. Ζωή βουβή, ζωή τρελή / ζωή πονηρεμένη / για μια στιγμή ερωτική / ωραία καμωμένη / κοιτώ μπροστά, σβήνω το χθες / κρατώντας ομορφιές σου / πετώ ψηλά και διαλεχτά / στις άπειρες στιγμές σου. Ζωή Βαβέλ, ζωή μικρή / ζωή μου μπερδεμένη / μου δίνεις ήλιο στην ψυχή / κι ας είμαι παιδεμένη / κρατώ σφιχτά πολλά καλά / που ως τώρα μου χαρίζεις / το ξέρω είναι γεγονός / το “είναι” συντονίζεις!!
Κυριάκος Βαλαβάνης
Επ. Πρόεδρος της Πανελλήνιας Εταιρείας Λόγου και Τέχνης, συγγραφέας, δημοσιογράφος, τεχνοκρίτης, τακτικό μέλος Διεθνούς Εταιρείας κριτικών Λογοτεχνίας
Νεάπολη Λασιθίου Κρήτη, 13 Δεκεμβρίου 2002
Κυρία Μαρία
Ευχαριστώ πολύ για την αγάπη σας και για το έργο που μου στείλατε. Έχετε πολλές «Ευαισθησίες Ψυχής». Είστε ανώτερος άνθρωπος, με χάρισμα μεγάλο και δίδετε ένα ωραίο ποιητικό παρόν. Εύχομαι την ευλογία του Θεού στη ζώη και στα έργα σας.
Να συνεχίσετε να γράφετε με τον οξύγραφο κάλαμο της χειρός σας.
Καλή Χρονιά. Με όλη μου την αγάπη
Ο Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Νεκτάριος
Σέρρες, 14 Φεβρουαρίου 2003
Κυρία Λουκάκη
Η εκλεκτή ποιητική σας συλλογή με τον τίτλο «Ευαισθησίες Ψυχής», την οποία η ευγένειά σας μου απέστειλε τιμητικά, εκφράζει όντως τις ευλογημένες ευαισθησίες σας. Με τα γλυκά και παρήγορα λόγια σας ξεκουράζετε τον αναγνώστη και μεταφέρετε τη σκέψη του σε όμορφους κόσμους, μακριά από τους πόνους και τα προβλήματά του.
Το τάλαντο αυτό σας το χάρισε ο Θεός, κι αυτό να το θυμάστε πάντα. Όλα όσα έχουμε, εκτός από τις αμαρτίες μας, είναι δικά Του. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει αυτήν την αλήθεια, λέγοντας «ο ειμί, χάριτι Θεού ειμί» και «εκάστω εδόθη η χάρις κατά το μέτρον της δωρεάς του Θεού». Συνεπώς εκείνος που δεν αξιοποιεί τα χαρίσματά του, δεν ευαρεστεί τον Δωρεοθέτη Θεό. Γι΄ αυτό σας παρακαλώ, να γράφετε πάντα στίχους και να μιλάτε ποιητικά για τον Δημιουργό και τα δημιουργήματά Του.
Πράγματι, όποιος χτυπά την πόρτα Του μ΄ ευλάβεια και όποιος πιστεύει και ελπίζει, ποτέ δεν απογοητεύεται, αλλά με θάρρος αγωνίζεται. Αυτό το συμπέρασμα έβγαλα, διαβάζοντας τους εμπνευσμένους στίχους σας. Αυτή είναι και η ευχή μου να συνεχίσετε τους κόπους σας τους καθημερινούς και τους πνευματικούς με τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού.
Με τ’ αγάπης Χριστού και εκτίμηση
Ο Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Μάξιμος
Βιέννη, 21 Φεβρουαρίου 2003
Ευγενεστάτη κυρία Μαρία Λουκάκη!
Κάτοχος της ποιητικής συλλογής «Ευαισθησίες Ψυχής» σας συγχαίρω για τον τάλαντον και την έκδοσιν και ευχαριστώ για την φιλόφρονα αποστολήν.
Με ένα πρώτο διάβασμα διαπίστωσα την προσπάθειαν κατανικήσεως του σταυρού του σταυρού της ζωής σε όλες τις εκφράσεις και εκφάνσεις της με την πίστη στον Θεόν και την Ανάστασιν.
Σ΄ ένα κόσμο σαν τον δικόν μας που τον διακρίνει ο πληθωρισμός των πνευματικών αξιών, ένα τέτοιο μήνυμα μέσα από τα ποιήματά σας δίνει ελπίδα, αισιοδοξίαν και θάρρος για νέο ξεκίνημα.
Σας εύχομαι κάθε περαιτέρω επιτυχίαν και όλα του Θεού τα καλά.
Μετ’ ευχών και τιμής
Ο Μητροπολίτης Αυστρίας Μιχαήλ
Τώρα που έμαθες τι είπαν για το πρωτόλειο ποιητικό έργο μου…
θα ΄θελες να δεις και τι είπαν για το πρώτο μου παραμύθι; To “Μια φρουτιέρα ζαβολιές” έχει ξεκινήσει ήδη το ταξίδι του στις παιδικές αγκαλιές!
Εκτός αν προτιμάς να μάθεις την ιστορία της ποιητικής μου συλλογής.
Ήταν ένα ιδιαίτερο ταξίδι χωρίς social media για την προώθησή της και με αρκετές δυσκολίες..