Με αφορμή αυτή τη συγκεκριμένη παρουσίαση του παραμυθιού μου στο 33ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά, γύρισα πολλά χρόνια πίσω, την εποχή που ήμουν κι εγώ παιδί.
Εκεί πήγαινα σχολείο, από εκεί έχω και διατηρώ τις πιο αγνές, αθώες και γλυκές αναμνήσεις της ζωής μου! Όπως καταλαβαίνετε συγκίνηση και χαρά βαδίζανε μαζί.
Κι από εκεί που αρχικά η παρουσίαση είχε σχεδιαστεί για να πραγματοποιηθεί από τις 10 ως τις 12 το πρωί για την Τρίτη Δημοτικού, λίγες μέρες πριν, προστέθηκαν δύο ώρες παραπάνω διάδραση με τα παιδιά της Δευτέρας!
Έτσι 29 Μάϊου 2023 κι από τις 8 πουρνό-πουρνό ως τις 12, βρέθηκα στην αγαπημένη αίθουσα εκδηλώσεων δημιουργώντας μαζί με τα παιδιά (στο σύνολο 52) νέες αναμνήσεις.
Μιλήσαμε για τη διαφορετικότητα, εκφράσαμε τα συναισθήματά μας, ψάξαμε τη φρουτοπαρέα σε όλη την αίθουσα κι αγαπήσαμε περισσότερο τα φρούτα!
Το καλύτερο ήταν πως φεύγοντας έδωσα σε κάθε παιδί από ένα λευκό απλό χαρτί με λίγες λέξεις κι αυτό μετά από λίγες μέρες γέμισε χρώματα.
Τους ζητούσα να ζωγραφίσουν ένα εξώφυλλο για το βιβλίο, να γράψουν τους ήρωές τους, να δώσουν έναν άλλο τίτλο γι’ αυτό. Προσωπικά δεν περίμενα τέτοια απόκριση. Και νιώθω υπέροχα που το ”Μια φρουτιέρα ζαβολιές” αποδείχθηκε μια πηγή έμπνευσης για τα παιδιά. Δες και μόνος σου.
Οι ζωγραφιές των τμημάτων Β1 – Β2 και της Γ’ τάξης. Το θέμα; Ένα εξώφυλλο για την ιστορία της φρουτοπαρέας.
Ευχαριστώ τις δασκάλες, της Τρίτης Τάξης και των δύο τμημάτων της Δευτέρας, Μαρία, Δώρα και Μάρθα που υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό το παραμύθι μου.
Ευχαριστώ από καρδιάς την αξιαγάπητη διευθύντρια του σχολείου κα Ιωάννα Κανελλοπούλου για αυτήν την ευκαιρία, για την εγκάρδια φιλοξενία της και τη στήριξή της.
Εύχομαι η ζαβολιάρικη φρουτοπαρέα να φτάνει πάντα στις αγκαλιές των παιδιών, κρατώντας τους συντροφιά.
Όχι γιατί έγραψα εγώ την ιστορία της, αλλά επειδή αυτά τα πλάσματα, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 33ου Δημοτικού Σχολείου Πειραιά, αλληλεπίδρασαν μαζί μου τόσο, δείχνοντάς μου πως αυτό το παραμύθι που αφήνω παρακαταθήκη βρήκε στην καρδιά τους τελικά μια ξεχωριστή θέση.
