Αναγνωρίζεις τα συναισθήματα που νιώθεις; Έχεις μάθει να τα εκφράζεις; Αν ναι, είσαι σε καλό δρόμο για να ζήσεις μια ζωή γεμάτη υγεία. Να συναναστραφείς με τους συνανθρώπους σου έχοντας μια ξεκάθαρη εικόνα για το ποιος είσαι, τι νιώθεις σε κάθε περίπτωση και γιατί. Κι όταν μιλώ για αναγνώριση των συναισθημάτων δεν εννοώ να κατανοείς απλώς τι σημαίνει φόβος, θυμός, χαρά, ντροπή λύπη έκπληξη ζήλεια κλπ. Δεν αρκεί να γνωρίζεις τη σημασία τους στο λεξικό.
Όλοι μεγαλώσαμε σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο οικογένειας λαμβάνοντας συνεχώς ερεθίσματα που πυροδοτούσαν κάθε είδους συναίσθημα.
Τo εκφράζαμε όμως;
Όσοι γονείς λοιπόν καθοδηγούν και βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν τα συναισθήματα που νιώθουν κάθε φορά και εξαιτίας μιας κατάστασης, τότε ασκούν θεάρεστο έργο προς όφελος των απογόνων τους. Αρκούν γενναίες και ουσιαστικές συζητήσεις μαζί τους _και με αφορμή ένα γεγονός_ για να μάθουν να τα αναγνωρίζουν. Αρκεί να τα ρωτήσουν:
«Τι συναίσθημα ένιωσες που συνέβη αυτό; Γιατί πιστεύεις πως ένιωσες έτσι;»
Κι αν πρόκειται για μια κατάσταση έξω από τον περίγυρο του παιδιού…. «Εσύ πως θα ένιωθες αν ήσουν στη θέση του/της;» Χωρίς όμως κατήχηση.
Είναι μια διαδικασία απαραίτητη, μια διαδικασία που αν ακολουθήσει κάθε γονιός για το παιδί του όχι μόνο το μαθαίνει να αναγνωρίζει και να εκφράζει κάθε συναίσθημα που νιώθει αλλά το βοηθά να αναπτύξει μια δεξιότητα υψίστης σημασίας για τη μετέπειτα ζωή του και για τις εποχές που ζούμε. Την ενσυναίσθηση! Τα βιβλία βοηθούν εξαιρετικά για την ανάπτυξη αυτής της δεξιότητας.
