Επιτέλους ανανεώθηκε και εμπλουτίστηκε!
Και δεν το ανακοινώνω για να το παινευτώ. Αλλά για να με μάθεις καλύτερα αν το θέλεις.
Επιπλέον έχω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σου, όσα ο χρόνος μου επέτρεψε να κάνω μέχρι στιγμής…
Κι η αλήθεια είναι πως παρόλα τα χαστούκια που μου έδωσε του λόγου του, όλο και κάτι κατάφερα. Ίσως και να πρέπει να του πω ευχαριστώ. Να του ανοίξω την αγκαλιά μου διάπλατα και να του πω: ”Σε ευχαριστώ για όσα μου έδωσες, για την πρώτη ποιητική μου συλλογή, για τα δυο μου παραμύθια, για το νέο μου βιβλίο για ενήλικες που καταφθάνει, για τις συμμετοχές μου σε ανθολογίες, για τις βραβεύσεις μου”. Και επίσης να του πω: ”Σε ευχαριστώ για τα λευκά μαλλιά μου, για τις ρυτίδες μου, γιατί κοντεύω τα -ήντα κι είσαι ελαστικός μαζί μου ως τα τώρα”.
Οι δρόμοι που μου άνοιξε ο χρόνος δεν ήταν σε καμιά περίπτωση εύκολοι.
Δέχθηκα απορρίψεις, τα βρήκα μπαστούνια, ένιωσα μόνη καταμεσής στο χάος που λέγεται έκδοση. Μα η δημιουργία ανέκαθεν με κρατούσε σε ισορροπία. Γιατί όσο δημιουργώ, όσο συνεχίζω να γράφω, ανασαίνω… κι αυτό θα εξακολουθήσω να κάνω. Όσο αντέξω!
Βάζω λοιπόν το δικό μου λιθαράκι και συνεχίζω…
Μήπως προτιμάς να μάθεις για τα βιβλία μου;
Έχω ”ιστορίες για αγρίους” να σου πω που έλεγε κι ο μπαμπάς.
